Coraz więcej osób wyraża chęć pracy w terenie. Postpandemiczne zwyczaje Polaków

Coraz więcej osób wyraża chęć pracy w terenie. Postpandemiczne zwyczaje Polaków

27 kwietnia, 2023 0 przez Redaktor

Pandemia SARS-CoV-2 wystąpiła pod koniec roku 2019 i już na początku stycznia 2020 roku nowy czynnik zakaźny został zidentyfikowany. Obecnie jednak Polacy wracają do znanej nam rzeczywistości. Zmiany następują także na rynku pracy. Okres izolacji spowodowanej COVID-19 sprawił, że wiele osób poszukuje zatrudnienia w terenie. Na topie jest praca z ludźmi, podczas której można poznać wiele nowych osób i bywać w różnych miejscach. Dlaczego Polacy coraz chętniej pracują w terenie?

Epidemia wywróciła znany nam świat do góry nogami. Wymagany dystans społeczny oraz izolacja sprawiły, że praca czy edukacja zostały przeniesione do przestrzeni wirtualnej. Zakazano nam spotkań towarzyskich, wyjść do kina, teatru czy chociażby do restauracji. Nie mogliśmy nawet iść na zakupy w stacjonarnych sklepach czy do lekarza POZ.

Gdy wspomniane ograniczenia sukcesywnie przestawały obowiązywać ludzie w dużej mierze zmienili dotychczasowy styl życia. Coraz chętniej czas wolimy spędzać na „świeżym powietrzu” wśród najbliższych nam osób, doceniliśmy spotkania towarzyskie czy możliwość wyjścia do kina czy koncert.

Badania wskazują, że Polacy chcą żyć aktywnej i ciekawiej. Aż dla 34 proc. kluczową rolę odgrywa podejmowanie aktywności, które dostarczają pozytywnych emocji i dodają energii do działania. Konsumenci chętniej wybierają spędzanie czasu na świeżym powietrzu, a jedna trzecia z nich uważa, że to świetny sposób na stres i doskonała forma relaksu. 18 proc. jest zdania, że ruch pomaga w walce z chorobami cywilizacyjnymi.[1]

Praca zawodowa w terenie

Pracą w terenie najprościej można nazwać wszelkie czynności zawodowe wykonywane poza siedzibą przedsiębiorstwa. W wielu profesjach mogą pojawić się elementy pracy terenowej w innych zawodach dla pracownika „mobilnego” w ogóle nie przewiduje się miejsca w biurze, ponieważ z założenia taka osoba pracuje w terenie.

Najpopularniejsze zawody terenowe

  1. Ogrodnik. Obowiązki ogrodnika praktycznie w większości wykonywane są na świeżym powietrzu, warto jednak zauważyć, że praca ogrodnika może odbywać się jedynie w sezonie wiosennym czy letnim.
  2. Przewodnik wycieczek, który to zaliczany jest do charakterystycznych zawodów terenowych, gdyż wykonywany jest w ściśle określonym środowisku.
  3. Kurier. To praca dla osób, które nie obawiają się pracy fizycznej, cenią sobie dynamiczny charakter pracy jak i dobrze znają topografię miasta.
  4. Przedstawiciel handlowy. To naszym zdaniem zawód dający największe możliwości zarobkowe jak i rozwojowe. Handlowiec udaje się osobiście do klienta, przedstawia oferty sprzedażowe, sprzedaje towar. Jakie cechy powinien posiadać przedstawiciel handlowy

„By sprawdzić się jako handlowiec trzeba być osobą samodzielną i odpowiedzialną, ponieważ te cechy generują zysk firmy, a tym samym zysk pracownika. Przedstawiciel handlowy musi być także świetnie zorganizowany czy odporny stres, ponieważ pracuje w terenie, a tym samym pracodawca sprawuje nad nim zdecydowanie mniejszą kontrolę niżeli nad pracownikiem będącym na miejscu”: mówi Szymon Masło- Prezes zarządu Neptun Energy

Zalety pracy w terenie

Osoba pracująca w terenie nie może narzekać na monotonię, ponieważ ciągle realizuje ciekawe zadania, poznaje nowych ludzi, nawiązuje cenne znajomości, odwiedza malownicze miejsca. Podczas pracy terenowej kontrola nad tym, w jaki sposób pracownik wykonuje zadania służbowe, jest mniejsza, a doskonale wiemy, że po okresie pandemicznym nie lubimy kontroli.

Ponadto w swobodny sposób podczas dojazd z punktu „A” do punktu „B” możemy zadzwonić do bliskich nam osób, umówić wizytę u lekarza bądź nawet odbyć konsultacje telemedyczną. Pracodawca nie narzuca nam również, o której godzinie mamy zrobić przerwę w pracy czy też zjeść śniadanie. Co ważne, dla niektórych pracowników praca we współdzielonej przestrzeni bywa dekoncentrująca z uwagi na poboczne dźwięki, rozmowy innych osób itp. pracując w terenie często można stworzyć warunki pracy umożliwiające większe skupienie się na obowiązkach zawodowych.


[1] „Potrzeby i oczekiwania Polaków w obszarze aktywności fizycznej i rozrywki”

Zdrowie w Polsce

Telemedycyna z jednej strony jest wyzwaniem dla branży medycznej, ponieważ wymaga inwestycji w nowoczesne oprogramowanie i narzędzia, zmiany organizacji pracy, szkoleń pracowników itd. Z drugiej strony stanowi ogromną szansę na zwiększenie dostępności usług medycznych, zmniejszenie kosztów obsługi pacjenta i przyciągnięcie nowej grupy docelowej — cyfrowych pacjentów. 

Teleporady w polskim wydaniu przypominają obecnie bardziej próbę skopiowania tradycyjnej wizyty w gabinecie lekarskim, niż faktyczny przełom w cyfryzacji służby zdrowia. Niemniej już w takiej formie cieszą się one dużym zainteresowaniem ze strony pacjentów. W 2021 roku 62% Polaków, zamiast udać się do przychodni wybrało konsultację lekarską przez telefon. 

Docelowo telemedycyna (Digital Health) powinna oferować nowe formy opieki medycznej będące efektem synergii medycyny, technologii i telekomunikacji. Mowa nie tylko o telekonsultacjach lekarskich, ale również zdalnym monitoringu zdrowia, diagnostyce, rehabilitacji, a nawet zabiegach chirurgicznych. Technologie wspierające rozwój telemedycyny to m.in.:

  • Oprogramowanie specjalistyczne usprawniające komunikację na linii pacjent — lekarz,  prowadzące rejestr konsultacji,  systemy wspomagające diagnostykę radiologiczną i obrazową, analizujące dane historyczne i ułatwiające stawianie diagnozy, systemy do przetwarzania i wymiany informacji pomiędzy oddziałami i placówkami partnerskim, rejestry EDM i wiele innych. 
  • Aplikacje dla pacjentów jak portale internetowe z indywidualnymi kontami pacjentów umożliwiające umawianie wizyt, przedłużanie recept, planowanie badań, zarządzanie kalendarzem szczepień itp., aplikacje monitorujące stan zdrowia osób przewlekle chorych (np. cukrzyków), służące do przechowywania dokumentacji medycznej, wyboru ubezpieczenia medycznego, czy zakupu leków i realizacji recept itp.
  • Urządzenia typu Smart Health - zarówno profesjonalne rejestratory medyczne (jak holtery EKG czy zdalne KTG), które pozwalają zmniejszyć ilość hospitalizacji, jak i prostsza elektronika monitorująca stan zdrowia o charakterze profilaktycznym i mająca na celu zwiększenie zaangażowania pacjentów.

Rynek telemedycyny ma ogromny potencjał. Aby go w pełni wykorzystać, niezbędne jest wdrożenie nowych technologii oraz zadbanie o ich integrację z użytkownikami (pacjentami i lekarzami). Wymaga to od firm spojrzenia na pacjenta w sposób holistyczny i zmapowania jego całej podróży przez system ochrony zdrowia, począwszy od momentu, w którym zaczyna poszukiwać informacji w Internecie, poprzez spotkanie z lekarzem i diagnostykę, aż po realizację recepty w aptece i konsultacje kontrolne. 

Problemy z brakami kadrowymi wśród specjalistów i personelu pomocniczego przekładają się na niską dostępność usług medycznych. Jest to jeden z najgorzej ocenianych aspektów funkcjonowania służby zdrowia. Według badań CBOS aż 82% Polaków uważa, że ciężko jest umówić się na wizytę u specjalisty, a 71% negatywnie ocenia dostępność personelu w szpitalach.

Problem ten pogłębia biurokratyzacja placówek medycznych. Według raportu NIK lekarze poświęcają 33% swojego czasu na wypełnianie dokumentacji medycznej i inne czynności administracyjne podczas wizyty stacjonarnej i aż 43% podczas teleporady.

Pierwszym krokiem w zwiększaniu dostępności personelu medycznego powinno być zatem efektywne wykorzystanie czasu już zatrudnionych specjalistów. Można to zrobić np. przez:

  • stosowanie podejścia digital first wobec pacjentów, zgodnie z którym pierwszy wywiad medyczny przeprowadza się zdalnie, by ocenić konieczność skierowania na wizytę osobistą,
  • integracje systemów informatycznych (np. z narzędziami do obsługi diagnostyki laboratoryjnej i obrazowej), 
  • automatyzację przepływu informacji pomiędzy poszczególnymi placówkami, co usprawni podejmowanie decyzji o leczeniu,
  • cyfryzację procesów administracyjnych (prowadzenie rejestrów elektronicznej dokumentacji medycznej),
  • wdrożenie systemów do automatyzacji rejestracji wizyt, które m.in. przypominają pacjentom o terminie konsultacji i zmniejszają liczbę „okienek” w grafikach lekarzy.

Każda automatyzacja, która pozwala odciążyć personel medyczny od żmudnych i powtarzalnych zadań, przekłada się na większą dostępność usług, wyższy poziom satysfakcji pacjentów i lepsze doświadczenia samych medyków. Ten ostatni aspekt jest szczególnie istotny w kontekście zmniejszania braków kadrowych i zachęcania wykwalifikowanych specjalistów do pracy w polskich firmach. 

Powszechny dostęp do internetu sprawia, że wiele procesów przenosi się do świata cyfrowego. Coraz więcej Polaków wykorzystuje sieć do celów związanych ze zdrowiem. Cyfrowi pacjenci podchodzą do usług medycznych tak samo jak do wszystkich innych usług. Ich podróż (Patient Journey) często zaczyna się właśnie w sieci i to tam po raz pierwszy mają kontakt z konkretnymi placówkami medycznymi.

Aby przyciągnąć takie osoby, trzeba dotrzeć do nich w miejscach, w których są już obecni. Oznacza to konieczność zbadania ścieżek pacjentów (Patient Journey), identyfikacji ich problemów, zmapowania wszystkich punktów styku z placówką medyczną i wreszcie stworzenia strategii skoncentrowanej na doświadczeniach pacjentów.

Aby wyjść naprzeciw oczekiwaniom cyfrowych pacjentów, branża medyczna musi zatem zacząć korzystać z tych samych metod i narzędzi, których już od dawna używa się w e-commerce jak np.: 

  • narzędzia do marketing automation wspierające targetowanie,
  • portale internetowe dla różnych grup docelowych (pacjentów, partnerów),
  • aplikacje i platformy e-commerce do zakupu leków, akcesoriów medycznych, czy badań diagnostycznych,
  • prowadzenie komunikacji wielokanałowej,
  • testowanie nowych form generowania leadów jak webinary, newslettery, landing pages itp.,
  • narzędzia do badania satysfakcji pacjentów.

Ciekawostka tygodnia:

Work-life balance (bilans między pracą a życiem prywatnym) to koncepcja, która odnosi się do równoważenia czasu i wysiłku poświęconego pracy zawodowej z czasem przeznaczonym na życie osobiste, rodzinną i rekreację. To dążenie do harmonijnego pogodzenia wymagań związanych z pracą z potrzebami związanymi z życiem prywatnym. Osiągnięcie odpowiedniego work-life balance jest kluczowe dla zachowania zdrowia psychicznego, fizycznego i społecznego.

Elementy składające się na work-life balance obejmują:

  1. Praca zawodowa: Wymagań związanych z pracą, takich jak czas przebywania w miejscu pracy, obowiązki zawodowe i poziom zaangażowania w pracę.
  2. Życie prywatne: Obejmuje to czas spędzany z rodziną, przyjaciółmi, wypoczynek, hobby i inne czynności związane z życiem poza sferą zawodową.

Zachowanie równowagi między pracą a życiem prywatnym jest istotne dla utrzymania dobrej jakości życia. Osoby, które skupiają się wyłącznie na pracy, mogą doświadczać wypalenia zawodowego, problemów zdrowotnych i trudności w relacjach rodzinnych. Z drugiej strony, ignorowanie obowiązków zawodowych może prowadzić do problemów finansowych i zawodowych.

Istnieje wiele strategii i praktyk, które mogą pomóc w osiągnięciu lepszego work-life balance, takie jak ustalanie klarownych granic między pracą a życiem prywatnym, planowanie czasu wolnego, umiejętne zarządzanie czasem, delegowanie zadań oraz rozwijanie zdolności radzenia sobie ze stresem i presją zawodową. Równowaga ta może być zmienna i zależy od indywidualnych preferencji, celów życiowych oraz zmieniających się okoliczności zawodowych i osobistych.